zpolis

Co to jest FeLV?

Feline Leukemia Virus to jedna z najczęściej spotykanych chorób wirusowych u kotów. Dotyka tylko i wyłącznie kotów, inne gatunki nie mogą się zarazić. Często chorują nią osobniki żyjące w większych skupiskach np. koty wolnożyjące. Jest to choroba wyleczalna, ale zwierzęta mogą z nią żyć i funkcjonować jak zdrowe koty.  

Jak kot może się zarazić FeLV?

Zachorować na FeLV mogą wyłącznie koty, które nie były zaszczepione na tą chorobę i miały kontakt z nosicielem tego wirusa!

Zakażenie zwykle odbywa się poprzez bezpośredni kontakt dwóch kotów. Najszybciej przenosi się poprzez ślinę oraz wydzielinę z dróg oddechowych. Jeśli matka jest chora może przenieść wirusa również na potomstwo. 

Niestety wirus długo utrzymuje się w środowisku i do zarażenia się może dojść poprzez kontakt pośredni np. poprzez używanie tych samych misek. 

Aby zapobiec białaczce u kota należy wykonywać regularne szczepienia oraz nie dopuszczać do kontaktu z innymi osobnikami, które potencjalnie mogą mieć dodatni wynik wirusa. 

Jakie są objawy kociej białaczki?

Kot, który jest nosicielem białaczki może nie wykazywać żadnych objawów choroby, mogą funkcjonować jak zupełnie zdrowe koty. U niektórych kotów objawy zaczynają się od bardzo ogólnych objawów, które z czasem nasilają się. U takich kotów może występować:

• łzawienie i wysięk z oczu 
• kaszel oraz katar
• ropny wysięk z nosa 
• wymioty
• biegunka
• brak apetytu 
• spadek masy ciała 

Jak leczyć FeLV u kota?

Choroba należy do nieuleczalnych, medycyna weterynaryjna jeszcze nie znalazła środku na tą chorobę, jednak terapia polega na leczeniu objawowym. Taki sposób może znacznie ułatwić codzienne funkcjonowanie. 

Dużo właścicieli kotów dotkniętych białaczką decyduje się na dobranie odpowiedniej diety w celu wzmocnienia organizmu zwierzęcia. Ograniczenie sytuacji stresowych ma tutaj również duże znaczenie, wszystkie zmiany w domu należy przeprowadzać stopniowo. 

Kot z wirusem FeLV wymaga regularnych wizyt kontrolnych w celu ciągłej kontroli jego stanu. 

Jak dbać o kota z białaczką?

Jednym z najważniejszych zasad przy kotach białaczkowych jest to, że chory osobnik nie może być kotem wychodzącym. Koty chodzące samopas mogą zarażać inne koty i w ten sposób w miejscu choroba będzie się poszerzać. 

Przy każdej czynności weterynaryjnej lekarz powinien być poinformowany o nosicielstwie wirusa, szczególne znaczenie ma to przy szczepieniach. 

Co to jest nieswoiste zapalenie jelit u kota?

Nazwa schorzenia wywodzi się z angielskiego – Inflammatory Bowel Disease (IBD) i polega na przewlekłych chorobach przewodu pokarmowego. 

Przyczyny występowania IBD nie są znane, ale podejrzewa się, że choroba wywodzi się na tle genetycznym i immunologicznym jako reakcja organizmu na błonę śluzową jelita. Prawdopodobnie czynniki stresowe również mogą wywoływać IBD. Choroba znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie kota i może dotyczyć jelita cienkiego, grubego lub obydwu jednocześnie. 

Jakie są objawy IBD u kota?

Objawy są dość charakterystyczne i należą do nich:

• częste wymioty 
• biegunka 
• niestrawione części jedzenia lub trawy w kale
• pogorszenie apetytu 
• spadek masy ciała

Jak diagnozuje się nieswoiste zapalenie jelit u kota?

Diagnostyka polega na wykluczeniu innych chorób. Pod uwagę bierze się: choroby pasożytnicze poprzez wykonanie badań kału oraz zlecić diagnostykę w kierunku chorób wirusowych. W następnej kolejności wyklucza się choroby innych narządów takich jak nerek, tarczycy, wątroby czy chorób nowotworowych. W celu zdiagnozowania IBD należy wykonać badanie krwi z morfologią, biochemią, oznaczeniami witamin B12 oraz parametry trzustkowe. Nie należy pominąć kwestii alergii pokarmowych, które mogą wywoływać podobne objawy. 

Wykonuje się badanie USG specjalistyczne, na którym ocenia się narządy jamy brzusznej jak i błonę śluzową jelit jak i grubość ścian jelit. Do ostatecznej diagnozy wykonuje się badanie histopatologiczne. 

Jak leczyć IBD u kota?

Głównym sposobem leczenia tej choroby jest wprowadzenie odpowiedniej diety. W celu ułożenia posiłków najlepiej zgłosić się do zoo dietetyka wraz ze wszystkimi badaniami. Na ich podstawie dietetyk będzie mógł dobrać odpowiedni sposób odżywiania zwierzęcia, dobrać nowe źródło białka oraz probiotyki i poprawić jakość jego życia. Czasami konieczne jest wprowadzenie farmakoterapii, ale jest to zależne od przypadku. 

Co to jest mastektomia?

Mastektomią nazywa się zabieg chirurgiczny, który polega na usunięciu listwy mlecznej, czyli sutków u zwierzęcia. Zabieg jest wykonywany, kiedy na gruczole mlekowym pojawia się zmiana nowotworowa. Niestety szacuje się, że ten typ nowotworu jest najczęściej występującym u suk niż inne zmiany i niestety najczęściej jest złośliwy. 

Guzy mogą występować się zarówno u psów, kotów jak i u małych ssaków takich jak szczury. 

Od czego może wystąpić guz gruczołu mlekowego?

Przyczyny występowania guzów mogą być różne, często występuje na tle czynników hormonalnych. Do dodatkowych powodów zalicza się:

• starszy wiek samicy
• brak zabiegu sterylizacji
• stosowanie antykoncepcji hormonalnej
• aktywność hormonalna (ruja, cieczka, ciąża) 

Mówi się nawet o rasach predysponowanych do nowotworu sutka i są nimi: owczarek niemiecki, pudel, jamnik, spaniel czy maltańczyk.

Należy pamiętać, że ciąża nie chroni przed wystąpieniem zmiany nowotworowej a wręcz przeciwnie, może się przyczynić do jej powstania. 

Jak zaobserwować guz sutka u zwierzęcia?

Zmiany mogą mieć różną wielkość, czasami są małych rozmiarów i właściciel nie zauważy ich od razu ale tutaj najlepiej sprawdza się regularne oglądanie podopiecznego i obmacywanie. 

Zwierzęta mogą wykazywać objawy takie jak:

• apatia
• utrata masy ciała
• zmniejszone pragnienie oraz niechęć do jedzenia

Jak można zapobiec nowotworom sutka?

Najskuteczniejszą metodą, która może zapobiec występowaniu tego schorzenia jest wczesna sterylizacja suki. Poprzez zabieg jesteśmy w stanie zminimalizować wystąpienie guza nawet o 50%, dlatego o zabieg sterylizacji i kastracji jest już zaliczany do profilaktyki. 

Lepszym wyjściem jest przeprowadzenie rutynowego zabiegu u suczki niż późniejszy stres związany z poważniejszym zabiegiem mastektomii.