zpolis

Co to jest entropium u psa lub kota?

Entropium to zawinięcie się powieki do wewnątrz oka, najczęściej problem dotyka dolnej powieki, powodując nieustanne podrażnienie gałki ocznej przez rzęsy oraz futro rosnące po zewnętrznej stronie powieki. Nieleczone powoduje łzawienie, owrzodzenia a nawet utratę wzroku! 

Jakie są przyczyny powstania entropium?

Schorzenie może występować zarówno u psów jak i kotów.Przyczynami entropium może być wada wrodzona, czyli zwierzak mógł się z tym urodzić, predyspozycje rasowe, skurcz mięśnia, wynikający z odczuwanego bólu z powodu innego problemu okulistycznego oraz z powodu wieku i spadku elastyczności w obrębie skóry twarzy. Rasami predysponowanymi do entropium to między innymi:

• maine coon, 
• pers,
• kot brytyjski,
• shih tzu, 
• mops,
• buldog francuski, 
• pekińczyk, 
• cocker spaniel,
• shar pei, 
• berneński pies pasterski, 
• golden retriever, 
• labrador 

Jakie są objawy entropium?

Jednym z najszybciej zauważalnych objawów jest zaczerwienienie spojówek oraz intensywne łzawienie, które jest wywołane podrażnieniem oka przez rzęsy oraz futro. W zależności od stopnia problemu, jest widoczne wywinięcie powieki. Może również być widoczny wrzód rogówki. Zwierzęta mogą być apatyczne, ponieważ wada jest bolesna

Co zrobić z entropium u psa czy kota?

Praktyką wykonywaną w przypadku tej wady jest chirurgiczna korekta powiek. Polega ona na wycięciu fragmentu skóry poniżej brzegu rzęsowego. Zabieg jest obciążony małym ryzykiem niepowodzenia, ale może zdarzyć się sytuacja, że po zagojeniu się rany, nacięcie okazuje się zbyt małe i wtedy procedurę należy powtórzyć. 

Pacjenci muszą nosić kołnierz w celu ochrony założonych szwów i miejsca zabiegu. Nie jest wymagane stosowanie żadnych kropli do oczu. 

Należy jednak przestrzegać dat wizyt kontrolnych. W Zviropolis pierwsza wizyta jest po 2-3 dniach, następna po 10 dniach od zabiegu w celu oceny zagojenia rany. 

Podsumowanie

Najważniejsze jest aby znaleźć przyczynę powstałego entropium. Jeśli w wyniku podwinięcia powieki powstały powikłania, to najpierw trzeba usunąć entropium a dopiero później powstałe uszkodzenia. Właściciel musi mieć na uwadzę, że zwierzę dotknięte tą wadą nie może być rozmnażane oraz jeśli już miało potomstwo, jest prawdopodobne, że miot również może być obciążony tym schorzeniem.

Co to jest kardiomiopatia u kota?

Kardiomiopatia to choroba kardiologiczna, w której zachodzą nieodwracalne zmiany w mięśniu sercowym. Komórki mięśni wiotczeją przez nieregularne ułożenie co negatywnie wpływa na kurczliwość i ich elastyczność. Dochodzi również do zmiany ich kształtu i wielkości. Serce staje się osłabione i ma problemy z pompowaniem krwi. Choroba może dotknąć koty zarówno rasowe jak i te dachowe, lecz istnieją rasy predysponowane do tego schorzenia. 

Co to jest kardiomiopatia przerostowa?

Chorobę można określać też skrótem HCM i występuje najczęściej w stosunku do innych rodzajów kardiomiopatii. Polega na pogrubieniu ściany lewej komory do wewnątrz. Efektem jest zmniejszenie objętości komory, w weterynarii używa się określenia zwężenia światła komory. Przyczyna tego może być również powiększenie lewego przedsionka. 

Co to jest kardiomiopatia rozstrzeniowa?

Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) polega na osłabieniu mięśnia sercowego i jego rozszerzenia. Polega na rozszerzeniu się wszystkich przedsionków i komór serca. Powoduje bardzo utrudnioną pracę serca oraz zdolność do pompowania krwi. Choroba ta znacznie częściej występuje u psów niż u kotów. 

Jak diagnozuje się kardiomiopatię?

Zdiagnozować kardiomiopatię u kota można poprzez badanie echokardiologiczne serca. Lekarz ocenia sylwetkę serca, jego komory i przedsionki. Ocenie podlegają również płuca zarówno przy osłuchiwaniu jak i oglądaniu. Aby w stu procentach potwierdzić kardiomiopatię przerostową można wykonać badania krwi, których parametry będą pokazywać ryzyko rozwinięcia się choroby. Najważniejsza rzeczą w przypadku posiadania kota z rasy predysponowanych są profilaktyczne wizyty u lekarza weterynarii oraz badania. 

Jakie są objawy chorób kardiologicznych u kotów?

Do najczęstszych objawów związanych z sercem należy:

• osłabienie
• szybkie męczenie się
• niechęć do ruchu
• omdlenia
• brak apetytu 
• bladość (do zaobserwowania na spojówkach lub opuszkach łap)
• powiększony obrys brzucha

Jak leczyć kardiomiopatię u kota?

Leczenie kardiomiopatii u kota polega na przyjmowanie leków, które poprawiają siłę skurczu mięśnia sercowego. Trzeba pamiętać, że choroba jest niewyleczalna, a lekami możemy spowolnić jej postęp dlatego kluczowe jest wczesne wykrycie choroby.    

Jakie rasy są predysponowane do kardiomiopatii?

Co ciekawe ta choroba jest genetyczna u kotów ras maine coon i ragdoll, co oznacza, że każdy osobnik z mutacją tego genu jest w jakimś stopniu obciążony tą chorobą. Osobniki posiadające ten gen nie mogą być rozmnażane, ale koty, które go nie posiadają mogą mieć potomstwo, u których ten gen będzie występował. Koty dachowe również mogą chorować na to schorzenie, nie są one z tego wykluczone. Innymi rasami są:

• norweski leśny
• brytyjski
• perski
• bengalski
• syjamski
• devon rex
• sfinks
• syberyjski 

Podsumowanie:

Badania profilaktyczne są podstawą aby rozpocząć wczesne leczenie problemu a co za tym idzie wydłużyć życie swojego podopiecznego w komforcie. Jeśli kot pochodzi z hodowli, należy sprawdzić badania rodziców, co niestety nie da nam stuprocentowej gwarancji, że choroba nie wystąpi ale jest mniejsze prawdopodobieństwo. 

Koty mieszańce tzw. dachowe również mogą zostać dotknięte kardiomiopatią, więc regularne wizyty u lekarza weterynarii są podstawą w opiece nad zwierzętami.

Czym jest przetaczanie krwi u zwierząt?

Tak samo jak w medycynie ludzkiej, w weterynarii również praktykuje się transfuzję krwi. Cały proces jest stosunkowo podobny jak w przypadku ludzi, lecz z drobnymi różnicami. Transfuzję przeprowadza się w momencie kiedy hematokryt, czyli procent jaki stanowią krwinki czerwone w krwi, spada dużo poniżej normy. W weterynarii mówi się o granicznej wartości, kiedy wymagane jest przetoczenie. 

Kiedy jest potrzebna transfuzja krwi u psa czy kota?

Podjęcie decyzji o przetaczaniu krwi zawsze należy do lekarza prowadzącego, który zna historię oraz aktualne wyniki badań zwierzęcia. Sytuacje, w których praktykuje się przetaczania jest np. spadek ilości erytrocytów w wyniku choroby odkleszczowej lub zakaźnej, po przebytej ciężkiej operacji chirurgicznej, kiedy w wyniku urazu zostały uszkodzone narządy wewnętrzne. To tylko kilka przykładów gdzie może być konieczność do użycia krwi od dawcy. 

Jak często można przetaczać krew u psa czy kota?

Kluczową kwestią jest tutaj stan kliniczny pacjenta oraz jego wyniki badań. Nie ma określonego limitu czasowego, lecz należy pamiętać, że zawsze jest ryzyko nieprawidłowej reakcji pacjenta na podawaną krew lub preparat krwiopochodny. 

Czy psy i koty mają grupę krwi?

Zarówno psy i koty mają swoje grupy krwi. W weterynarii rozróżnia się aż 13 wariantów grup krwi u psa! U kotów są tylko 3 grupy krwi ale transfuzja jest obciążona większym ryzykiem niepowodzenia. 

Istnieją specjalne banki, które dysponują jednostkami krwi lub preparatami krwiopochodnymi. Ich dostępność jest uzależniona od ilości dawców. Zwierzęta muszą przejść kwalifikację i spełnić odpowiednie normy, aby zostać dawcami krwi. 

Jak wygląda przetaczanie krwi u zwierząt?

Sama procedura jest podobna jak u ludzi. Na początku musi znaleźć się dawca, który spełnia kryteria i może oddać krew. Ta czynność zazwyczaj odbywa się w klinikach przystosowanych do zbiórki krwi lub bezpośrednio w bankach. Gotową jednostkę krwi podłącza się do pacjenta podobnie jak kroplówkę z płynami. Czas trwania transfuzji jest uzależniony od ilości przetaczanej krwi. Zazwyczaj jest to kilkadziesiąt minut a w tym czasie pacjent musi być cały czas monitorowany przez personel kliniki. 

Podsumowanie

Transfuzja krwi jest dużym postępem w medycynie weterynaryjnej i za jej pomocą można uratować zwierzęta z ciężkich stanów. Zawsze należy pamiętać, że istnieje ryzyko z podawaniem krwi od dawcy i organizm może zareagować w nieprawidłowy sposób, jednak przetoczenie czasami może być jedynym wyjściem z danego problemu. Zwierzę po tej czynności wymaga obserwacji w placówce całodobowej oraz monitorowania parametrów krwi jeszcze kilka dni po przetoczeniu.